zondag 6 mei 2018

Een halfjaar lang smartphonevrij? Theo van Gogh nam drastischer maatregelen

Het was eind jaren negentig toen ik al student film- en televisiewetenschap op bezoek was op de set van “Gogh’s zondag”. Theo van Gogh nam in die tijd talkshows op in het Amsterdamse cabaretcafé Toomler, die ’s avonds laat of zelfs ’s nachts werden uitgezonden op RTL5. Ik raakte aan de praat met Van Goghs manusje-van-alles, een persoon die anders dan de vele andere ‘vrienden van’ niet zit te wachten op media-aandacht en daarom anoniem zal blijven.

“Theo had me een gsm gegeven,” aldus de man. “Hij wilde dat ik bereikbaar was. Maar hij bleef maar bellen. Ik werd er gek van. Toen zei ik: als je nog één keer belt, gooi ik mijn telefoon in de gracht. En toen belde die weer.” En als we het verhaal mogen geloven, verdween het door Theo aangeschafte mobieltje in de Amsterdamse gracht…

Jaap de Wreede

Deze vriend van Theo van Gogh zie ik niet als een ouderwetse man, maar als een voorloper. We worden geregeerd door de smartphone, die onze aandacht versnippert en daardoor grotere analyses dwarsboomt. Sommige vrienden lezen geen boeken meer, omdat ze de informatie op Twitter kennelijk waardevoller vinden. Dan heb ik het nog niet eens over de vervelende effecten van smartphone-gebruik in de interpersoonlijke communicatie. Wanneer had je voor het laatst een goed gesprek in de kroeg? Aha, zou dat iets te maken kunnen hebben met het continu staren naar een oplichtend schermpje en het geping van een nieuw appje?



Aan dit gesprek moest ik denken toen ik dit weekend in NRC Handelsblad las van een experiment om een halfjaar lang zonder smartphone te leven. Theo van Gogh wordt wel gezien als een voorloper als het gaat om kritiek op de multiculturele samenleving en filmmaken buiten de gebaande paden. Maar ook als technologiecriticus blijkt 'de Bolle Gogh' een interessante toekomstvisie gehad te hebben.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten